در نهايت، سه توصيه براي شما دارم كه ميتوانند در جلوگيري از ازدواج با چنين خصوصياتي مفيد باشند :

۱. بياموزيد كه اين ويژگيها را در خود و ديگران تشخيص دهيد و تا حد امكان قبل از ازدواج، به دنبال درمان آن باشيد. به خاطر داشته باشيد كه ازدواج مشكلات شخصيتي را حل نميكند كه هيچ، در بسياري از موارد آنها را شديدتر هم ميكند.

۲. در سن پايين ازدواج نكنيد، كه در واقع منظورم زير ۲۳ سال است.

۳. قبل از ازدواج به خوبي با شخص مورد نظر خود آشنا شويد و تا زماني كه حداقل يك سال با او معاشرت نكرده ايد، ازدواج نكنيد.

با چه افرادي ازدواج نكنيم
نوشته جفري اچ. لارسن (Jeffry H. Larson) كارشناس مسائل خانواده

من در طي پنج سال گذشته، به بررسي و مرور نتايج ۶۰ سال تحقيق درباره عواملي پرداخته ام كه به تشكيل يك زندگي مشترك رضايت بخش و استوار مي انجامند. اين بازخواني نشان ميدهد كه ويژگيهاي شخصيتي به خصوصي وجود دارند كه ميتوان آنها را قبل از ازدواج شناسايي كرد و از طريق آن ناموفق بودن يك ازدواج را پيش بيني نمود.

اين نوع ويژگيهاي شخصيتي ميتوانند زمينه را براي بروز رفتارهاي اغراق آميز و ناهنجار يك فرد در برابر وقايع عادي يك رابطه، آماده كنند. به قول دكتر لارنس كوردك (Lawrence Kurdek)، روانپزشك، اين ويژگيها “ميتوانند به دو شريك زندگي كمك كنند تا به افرادي مبدل شودن كه زندگي با آنها بسيار مشكل است.”

حالا بايد ببينيم اين خصوصيات چه هستند و چه افرادي در فهرست “كساني كه نبايد با آنها ازدواج كرد” قرار ميگيرند.

تحقيقات نشان داده است كه اگر شخصي بيش از حد افسرده، كمرو، مضطرب، متخاصم، تكانشي (كسي كه بدون فكر كردن عمل ميكند) و يا در برابر فشارهاي روحي آسيب پذير باشد، براي ازدواج شخص مناسبي به نظر نميرسد، ضمن اينكه در چنين مواردي اين فرد بايد روان درماني شود.

فهرست زير به چند موقعيت و چند نوع از افرادي كه داراي ويژگيهاي خطرناك هستند اشاره شده است و تكرار ميكنم كه در چنين شرايطي، بهترين كار ازدواج نكردن است!

• اگر يكي از شما به طور خستگي ناپذيري چنين سوالاتي را مطرح ميكند : “مطمئني كه دوستم داري؟” يا ” واقعا برايت اهميت دارم؟” (تيپ تاييد خواه)
• اگر زماني كه با هم هستيد، بيشتر وقت شما به جر و بحث و مخالفت ميگذرد. (رابطه عشق - تنفر)
• اگر با وجود اينكه زمان بسياري را با هم ميگذرانيد، واقعا يكديگر را به عنوان يك فرد نمي شناسيد يا با افكار يكديگر ارتباط برقرار نميكنيد.
• اگر با پدر يا مادر خود رابطه خوبي نداريد و همسر آينده شما “درست شبيه” اين والد نامطلوب شما است.
• اگر دليل ازدواج شما، يافتن كسي است كه برايتان “مادري” يا “پدري” كند.
• اگر احساس ميكنيد كه تصميم به ازدواج از طرف پدر يا مادر همسر آينده تان به شما تحميل شده است.
• اگر مدام جملاتي مانند اين در سرتان ميچرخد: “شايد همه چيز بعد از ازدواج درست شود”
• اگر فرد مورد نظرتان ميخواهد كه همه دوستان قديمي خود را ترك كنيد و يك زندگي اجتماعي تازه برپا كنيد. (تيپ مالكيت طلب)
• اگر او همه تصميمهاي مهم در رابطه با شما را به تنهايي اتخاذ ميكند و شما از اين كار بسيار ناخشنوديد. (تيپ فرمانده)
• اگر بعد از يك گفتگوي رو راست با خودتان به اين نتيجه رسيديد كه تنها به خاطر مسائل جنسي با او ازدواج ميكنيد.
• اگر او بارها “از كوره در ميرود” و در كنترل خلق و خوي خود ناموفق است.
• اگر احساس ميكنيد براي ازدواج، توسط فرد مورد نظرتان تحت فشار قرار گرفته ايد.
• اگر اين فرد شما را از نظر جسمي يا روحي آزار ميدهد.
• اگر يك روز كامل (و بدون تلويزيون) را تنها با اين شخص گذرانده ايد و متوجه شده ايد كه روزي غيرقابل تحمل داشته ايد.

در نهايت، سه توصيه براي شما دارم كه ميتوانند در جلوگيري از ازدواج با چنين خصوصياتي مفيد باشند :

۱. بياموزيد كه اين ويژگيها را در خود و ديگران تشخيص دهيد و تا حد امكان قبل از ازدواج، به دنبال درمان آن باشيد. به خاطر داشته باشيد كه ازدواج مشكلات شخصيتي را حل نميكند كه هيچ، در بسياري از موارد آنها را شديدتر هم ميكند.

۲. در سن پايين ازدواج نكنيد، كه در واقع منظورم زير ۲۳ سال است.

۳. قبل از ازدواج به خوبي با شخص مورد نظر خود آشنا شويد و تا زماني كه حداقل يك سال با او معاشرت نكرده ايد، ازدواج نكنيد.